ΑΦΟΣΙΩΣΗ. Χατσίκο (Hachiko) στα ιαπωνικά σημαίνει «πιστός σκύλος».
Μια συγκινητική ιστορία ενός σκύλου που έγινε και
χολυγουντιανή ταινία με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Γκιρ το 2009, είναι η ζωή του
σκύλου Χατσίκο (Hachiko) που στα ιαπωνικά σημαίνει «πιστός σκύλος». Πρόκειται
για ένα σκύλο ράτσας Ακίτα, γεννημένος το Νοέμβριο του 1923 στην Ιαπωνία, που
με τη συμπεριφορά του έγινε σύμβολο πίστης, αγάπης και αφοσίωσης για όλο τον
κόσμο. Μια ιστορία που μας θυμίζει το μυθικό πιστό σκύλο του Οδυσσέα,
Άργο, που περίμενε το αφεντικό του για
10 χρόνια. Χάτσικο στα Ιαπωνικά σημαίνει ο όγδοος ευοίωνος πρίγκηπας δηλαδή
αυτός που φέρνει καλή τύχη.
Το 1924 ο ιδιοκτήτης του, καθηγητής Γεωργίας Χιντεσαμπούρο
Ουένο (Hidesamburō Ueno), τον πήρε μαζί του στο Τόκυο, όπου ζούσε και
εργαζόταν. Κάθε μέρα ο σκύλος συνόδευε στην πόρτα τον καθηγητή και το βράδυ τον
περίμενε στο σιδηροδρομικό σταθμό και τον συνόδευε στο σπίτι. Το Μάιο του 1925
όμως ο καθηγητής έπαθε εγκεφαλικό κατά της διάρκεια της διάλεξης. Ο σκύλος, ως
συνήθως, τον περίμενε στο σταθμό, αλλά ο καθηγητής δεν εμφανιζόταν.
Μετά το θάνατο του αφεντικού του, ο Χατσίκο δόθηκε σε άλλα
σπίτια, ωστόσο το πιστό σκυλί κάθε βράδυ, την ίδια ώρα πήγαινε και περίμενε το
πρώην αφεντικό του στο σταθμό. Αυτό συνεχίστηκε για 10 ολόκληρα χρόνια. Οι
άνθρωποι στο σταθμό τον γνώριζαν και συγκινημένοι τον φρόντιζαν όταν βρισκόταν
εκεί. Ο σκύλος εμφανιζότανε στην πλατφόρμα του τρένου, μόνο την ώρα που
ερχότανε το τρένο του καθηγητή. Τις υπόλοιπες ώρες περιφερόταν στον σταθμό,
ξεκουραζόταν στην αποθήκη, ή επέστρεφε στο παλιό του σπίτι που ανήκε πλέον σε
άλλον.
Το 1925, ένας μαθητής
του Ουένο ο οποίος ήταν ειδικός στα σκυλιά Ακίτα, αναγνώρισε τον μεγαλόσωμο
σκύλο. Παρατήρησε δε, πως ο Χάτσικο περίμενε στον σταθμό κοιτάζοντας τα τρένα
μέχρι να βγει και ο τελευταίος επιβάτης και ρωτώντας τους περαστικούς και τους
θαμώνες του σταθμού οι οποίοι τον ταϊζαν, έμαθε για τον λόγο της αναμονής του.
Λίγο καιρό μετά, δημοσίευσε μια εργασία για τα Ακίτα, την
μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου Spitz (Σπίτζ), η οποία αριθμούσε
τότε μόνο τριάντα καθαρόαιμα σκυλιά: ένα από αυτά ήταν και ο Χάτσικο. Ο μαθητής
αυτός ερχόταν συχνά στον σταθμό για να δει τον Χάτσικο και έγραψε πολυάριθμα
άρθρα σε τοπικές εφημερίδες, εξυμνώντας την αφοσίωση του λευκού Ακίτα.
Ένα από αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε σε μια εφημερίδα ευρείας
κυκλοφορίας και ο Χάτσικο γίνεται σύντομα διάσημος. Οι Ιάπωνες εντυπωσιάζονται,
ενώ γονείς και δάσκαλοι χρησιμοποιούν τον Χάτσικο σαν παράδειγμα ύψιστης
αφοσίωσης και πίστης στην οικογένεια.
Ο Χατσίκο έγινε λοιπόν σύμβολο πίστης, εντυπωσιάζοντας τον
κόσμο με την αφοσίωσή του στον νεκρό αφέντη του. Συμβόλιζε το πνεύμα αγάπης και
αφοσίωσης που πρέπει να υπάρχει σε κάθε οικογένεια και αποτελούσε παράδειγμα
προς μίμηση.
Ο Χατσίκο, πέθανε στις 8 Μαρτίου το 1935 και σήμερα
βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Μουσείο Φυσικών επιστημών στο Τόκυο.
Τον Απρίλιο του 1934, παρουσία του Χατσίκο, έγινε η παρουσίαση
του Μπρούτζινου αγάλματός του, στον σταθμό της Shibuya. Το άγαλμα κατα τον Β΄
Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκε. Έτσι το 1948, ζητήθηκε απο τον Τακέσι Άντο
(Takeshi Ando), γιό του γλύπτη που έφτιαξε το πρώτο άγαλμα (ο οποίος είχε πια
πεθάνει), να το ξαναφτιάξει.
Το δεύτερο αυτό αγαλμα, παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1948
και αποτελεί έκτοτε ένα δημοφιλές σημείο συναντησης. Η είσοδος του σταθμού που
βρίσκεται κοντά στο άγαλμα, ονομάζεται “Hachikō-guchi”, που σημαίνει Έξοδος του
Χατσίκο και είναι μία απο τις πέντε εξόδους του σταθμού.
Ένα παρόμοιο άγαλμα υπάρχει και στην γενέτειρα του Χατσίκο,
την Odate, μπροστά στον σταθμό των τρένων. Το 2004 φτιάχτηκε και ένα τρίτο
άγαλμα, πάνω στην βάση του πρώτου αγάλματος που είχε δημιουργηθεί το 1934, και
τοποθετήθηκε μπροστά απο Μουσείο Σκύλων Ακίτα στην Odate.
Το 1994, το δίκτυο ραδιοφωνικής αναμετάδοσης πολιτισμού
(CBN) στην Ιαπωνία ήταν σε θέση να ανακατασκευάσει μια καταγραφή του Χατσίκο
που γαυγίζει από ένα παλιο δίσκο και ακολούθησε μια τεράστια διαφημιστική
εκστρατεία με αποκορύφωμα το Σάββατο, 28 Μαΐου 1994, πενήντα εννιά έτη μετά από
το θάνατό του, εκατομμύρια ραδιοακροατών να συντονιστούν για να ακούσουν το
γαύγισμα του Χατσίκο.
Τέλος κάθε χρόνο, στις 8 Απριλίου, εκατοντάδες κόσμου
μαζεύονται για να τιμήσουν την μνήμη και την αφοσίωση του Χατσίκο σε μια σεμνή
τελετή που γίνεται στον σιδηροδρομικό σταθμό της Shibuya.
Τα χρόνια της κατοχής με τα μάτια ενός επτάχρονου παιδιού
Ακούτε μια μικρή μαρτυρία του επτάχρονου τότε Γεωργιάδη Κωνσταντίνου, από το Μαυροδένδρι Κοζάνης. Αφηγείται στον εγγονό του Γεωργιάδη Μανώλη τα δύσκολα σχολικά του χρόνια κατά την εποχή της κατοχής.
Ο κόσμος του Κέιν ...Ένα 9χρονο προκαλεί τσουνάμι φαντασίας
Το Caine’s Arcade είναι ένα εντεκάλεπτο φιλμ σχετικά με τον μικρό Κέιν και τον αυτοσχέδιο παιδότοπο του. Ο παραγωγός Nirvan Mullick θέλησε να τον βοηθήσει. Έτσι έφτιαξε το ταινιάκι και το ανέβασε στο Youtube με σκοπό να μαζέψει από δωρεές για τα δίδακτρα του Κέιν. Μέχρι το τέλος της επόμενης ημέρας, είχε συγκεντρώσει 20 χιλιάδες, ενώ το M.I.T και το U.C.L.A. τον είχαν καλέσει ήδη στο θερινό τους πρόγραμμα αλλά και για να σχεδιάσουν την ακαδημαϊκή του πορεία!
Με το βίντεο να ταξιδεύει με ταχύτητα του φωτός, άνθρωποι που ήθελαν να δουν από κοντά το συγκινητικό κόσμο που φτιάχτηκε ουσιαστικά από το τίποτα, έπαιρναν αεροπλάνα και έφταναν στο μαγαζί πριν καν να αφήσουν τις βαλίτσες τους στο ξενοδοχείο.
Το φιλμ πυροδότησε ένα μεγάλο παγκόσμιο κύμα από νεανικές D.I.Y. δραστηριότητες. Παιδιά ανέβαζαν στο διαδίκτυο βίντεο με δημιουργίες κατασκευασμένες από χαρτόκουτα: φλιπεράκια, μηχανές που βγάζουν τσίχλες, πλυντήρια αυτοκινήτων -όπου μπορείς όμως να πλύνεις και τον σκύλο σου, αν θέλεις. Κάποιοι δάσκαλοι άρχισαν να δείχνουν το βίντεο στα σχολεία, δίνοντας έμφαση στο ότι η μάθηση δεν πρέπει να είναι μόνο γεγονότα και ανακαλύψεις, αλλά και έναυσμα για δημιουργία. Κάπου εκεί, ο Mullick καβάλησε το νέο κύμα και ξεκίνησε τοίδρυμα Caine’s Arcade, με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Goldhirsh και αποστολή να ενισχύσει τη δημιουργική επιχειρηματικότητα στα παιδιά.
O Μullick, ως φοιτητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, γοητευόταν πάντα από «την ιδέα της τέλειας στιγμής», την οποία εξερευνά ο Σαρτρ στο μυθιστόρημά του, Ναυτία, δήλωσε στοNew Υorker. «Ποιες είναι οι τέλειες στιγμές; Υπάρχουν; Μπορούμε να τις δημιουργήσουμε; (…) Όταν είδα τον Κέιν, ήξερα πώς να δημιουργήσω μια τέλεια στιγμή για αυτό το αγόρι. Ήξερα αυτό που ήθελε περισσότερο από οτιδήποτε εκείνη τη στιγμή: πελάτες».
ΔΕΣ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΔΩ
ΔΕΣ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Χρειάζεστε: Καλάθι ή μικρό χαρτοκιβώτιο λευκά φύλλα από χαρτόνι σελίδες εφημερίδας φωτογραφική μηχανή (προαιρετικά) διατρητικό μηχάνημ...
-
Όλα τα νέα και τις αναρτήσεις πλέον θα τις βρίσκετε στην παρακάτω νέα ιστοσελίδα : https://blogs.sch.gr/ioakeimid/
-
Η Φτελιά ή Πτελέα ή Καραγάτσι , από τη δημώδη τουρκική που σημαίνει μαύρο (σκουρόχρωμο) δένδρο, ή και Φτιλιάς (επιστ. Ulmus ) είναι...
